Van ‘Facebook neurose’ naar Facebook vakantie

[blockquote]Eén van de moeilijkste, of misschien beter, meest confronterende dingen in het leven vind iets aan mezelf toegeven dat ik graag anders zou zien. Maar waar ik op dat moment niet echt de zin of de moed voor kan opbrengen om het dan ook daadwerkelijk te veranderen: oude gewoontes afleren en er nieuwe voor in de plaats verwelkomen.
[/blockquote] [dropcap2]O[/dropcap2]m enkele voorbeeld te geven:het kunnen soms kleine gedachten zijn, als ‘wanneer gaat ge nu eens voorgoed leren om diene afwas in éne keer te doen, ge weet toch dat dat veel plezanter is’, of ‘hoe lang gaat ge nu nog uitvluchten verzinnen om die rommel niet aan te pakken die ge al jaren in die opslagplaats laat staan’, of ‘ge weet toch dat traag en bewust eten beter is, `t maakt u alleen maar gestresseerd om snel te eten, en tegelijkertijd nog een youtube filmke te zien, nog enkele mails te checken of een smske te sturen omdat ge ervan overtuigd zijt dat dat nu echt moet gebeuren’. 

En die lijst van gedachten lijkt wel eindeloos. Met daarbij ook de gedachte als `komaan Steven, hou nu eens op met zo perfectionistisch te zijn, en te denken dat het altijd beter moet of hoeft, doe gewoon, en geniet van`t leven’.

[dropcap2]I[/dropcap2]k weet niet of je dergelijke gedachten herkent? En als je ze herkent, het dan ook echt mogelijk is ze te erkennen, en aan jezelf toe te geven dat die eenvoudigweg bestaan? Of misschien ben jij de perfectie zelve? Want als ik dan simpelweg naar een speciefiek aspect in mijn leven kijk, mijn Facebook gedrag, wel, dan denk ik: ‘Steven, beste vriend, word het niet eens tijd daar op een andere manier mee om te gaan?’.

In`t begin stond ik wat terughoudend tegenover Facebook, maar hoe langer hoe meer vrienden erop gingen, dacht ik zo van, ach, waarom niet. Het was effe wennen, maar na een tijdje begon ik het plezier er echt van in te zien – zoals met zoveel andere dingen die ik in het begin niet ken. Het is gewoon super oude vrienden terug te ontmoeten, eens ne lange spontane chat tot diep in de nacht te voeren, nieuwe mensen te leren kennen, toffe activiteiten leren kennen en zelfs vriendschappen te versterken. En de potentie voelen van zoveel vriendschappen die nog versterkt kunnen worden.

En ook zoals Facebook werkt, met Likes, met Shares, comments… nieuws dat je van vrienden ziet verschijnen, allerhande wereldnieuws dat langs de newsfeed verschijnt… super boeiend en plezant allemaal. Tot op het moment, voor mij, dat ik begon door te hebben dat het precies een automatisme begon te worden, om mijne Facebook te checken. Minutenlang newsfeeds te lezen, en zo ineens te merken dat ik vanalles aan`t lezen was dat me au fond niet echt super boeide, of heel ergens anders op internet verdwaald wakker werd met de gedachte van `oooh, juist ja, wat was ik nu weer aan het doen?’.

[dropcap2]M[/dropcap2]isschien ben jij het type mens dat daar al een evenwicht in heeft, en Facebook heel wijs gebruikt. Wel, in alle kwetsbare eerlijkheid: dat stadium heb ik nog niet bereikt! Een lange tijd wel, maar hoe langer hoe meer, de laatste maanden, merk ik echt van niet. Hoe graag ik ook zou willen blijven posten, liken, chatten, op de hoogte blijven van alles en iedereen, eigen activeiten aankondigen,… als ik echt radicaal eerlijk ben tegen mezelf dan weet ik dat ik Facebook op een andere manier kan gebruiken, waardoor ik niet het gevoel krijg dat ik er tijd en concentratie en aandacht mee verlies, maar een manier die me enkel en alleen alle voordelen geeft dat Facebook te bieden heeft, in plaats van de automatische Facebook check neurose die ik tegenwoordig onbewust uitvoerde: ongewild liet ik Facebook mij eerder gebruiken, dan dat ikzelf, doelbewust, Facebook gebruikte. Terwijl ik weet dat Facebook is er voor mij en jou is, wij zijn er niet voor Facebook, dat is toch mijn overtuiging.

Don`t get me wrong hè, facebook dwang neurose klinkt inderdaad als een heuse aandoening, ik voel mij gezond en gelukkig zenne, maar toch verlang ik exact daar verandering in te brengen, en tegelijkerijd in vele andere gebieden in mijn leven waar ik een gelijkaardig patroon tegen kom… . Om 100 % onafhankelijk te zijn van facebook, in plaats van te geloven dat mijn dag pas helemaal compleet is wanneer ik mijne Facebook heb gecheckt.

Let`s rise en shine, en afschudden die oude patronen. Vandaar… een manier die voor mij werkt, een facebook vakantie, om zo fris terug te keren! Ik wens jou hier ondertussen de tijd van je leven, die je eens zo sterk mag beleven daarbuiten.

Kzien ulle gère,
Liefs, Steven

Jouw Reacties Zijn Hieronder Heel Welkom!

Reacties

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Reply: